İstanbul Üniversitesi’nde saat 9’u 5 geçenin meşum haberi duyulmuş… Hukuk Fakültesinde ders veren bir Alman profesör var, o da olayı duymuş, şaşırmış. Derse girsin mi, girmesin mi bir türlü karar verememektedir. O sırada aklına rektöre müracaat etmek gelir. Kalkar ve rektörün yanına gider. Aralarında şu konuşma geçer:
-“Efendim, mütereddidim. Acaba ne yapsam?”
Rektör cevap verir:
-“Sizde böyle büyük bir adam ölünce ne yaparlarsa, onu yapın.”
İşte o zaman Alman profesör kollarını iki yana sarkıtarak:
“Arkadaşlarımdan tek bir dileğim var. Ben öldükten sonra beni millete unutturmasınlar. O kadar sevdiğim bir milletin beni unutması, ruhum için en acı bir azap olur.”
